i wonder...

what if Love and Weather are actually the same?

 

We measure weather by temperature

..love also has its own temp.

Weather is seasonal...is love the same?

 

 

 

i use to think of the phrase " a mid summer night 's dream" when i look back to a love memory i had long time ago

it was like a dream...i cant even say that it really did happen...may it was really a dream

a mid-summer dream

...and the dream faded...or i was woken up...when the rain falls

the end of that dream came together with the end of summer

and i have never had a dream like that again

 

that's the summer of love

 

 

 

last winter

cool breeze brought me a memory too.

quite similar with what the heat had brought, but since it came with winter..it didnt' burn me to death ...just almost

the memory is really...the breeze in my life.

but just as predictable when it rains

..the breeze got swept away..

 

 

 

 

 (ลอกการบ้านมาจาก มัลติพลาย ดอท คอม)

สี่ปีมีครั้ง..

ตื่นเต้น
แต่ก็ไม่รู้จะตื่นเต้นไปทำไม
สงสัยตามกระแสละมั้ง

 

 

วันนี้ได้ของขวัญวันเกิด
ได้สมาชิกครอบครัวเป็ดมาใหม่สามตัวแน่ะ..เป็นเป็ดโจรสลัด ฮ่าๆ
ละก็ลูกครึ่งเป็ดลูกครึ่งไก่มาตัวนึง
..มีสมาชิกเพิ่มตั้ง ๔ ตัว ภายในวันเดียว..

 

ไปกินฟู้ดลอฟท์ที่เซนด้วย
โหย ดีกว่าที่ชิดลมมากมาย
(หมายถึงบรรยากาศน่ะนะ)

 

 

- คนเรามีความสุขด้วยตัวเองก็ได้ ง่ายๆ แค่คิดว่า "วันนี้เป็นวันดี"...แต่จริงๆวันไหนๆมันก็ไม่ต่างกัน...

- คนบางคนที่ไม่เคยคิดว่าเค้าจะรู้วันเกิดเรา หรือจำวันเกิดเราได้ ก็เกิดรู้ เกิดจำได้แฮะ

- คนบางคนที่เคยทำให้วันเกิดหลายปีที่ผ่านมาพิเศษที่สุด ในปีนี้เค้าอาจกลายเป็นคนที่จำวันเกิดเราไม่ได้ เป็นคนที่มีแต่คำอวยพรเฟคๆให้ หรือเป็นคนที่เลวร้ายที่สุดในวันเกิดเราเลยก็ได้...ใครจะไปรู้

- ..หรือเราอาจจะเป็นคนที่มองโลกในแง่ร้าย ชอบดูถูกคนอื่นไปเองก็ได้..(ใครจะไปรู้อีกนั่นแหละ)

- เวบอย่าง facebook , hi5, multiply ก็แข่งกันป่าวประกาศว่าวันเกิดคุณวันไหน..เพราะฉะนั้นมันไม่จำเป็นเลยที่คนที่เดินเข้ามาพูดว่า"เฮ้ย happy birthdayนะ" จะเป็นคนที่จำวันเกิดคุณได้จริงๆ เพราะเค้าอาจจะแค่บังเอิญเปิดหน้าเวบเหล่านั้นเข้าไปเจอ แต่รู้สึกว่าต้องมาพูดอวยพรกันอย่างเสียไม่ได้ เพราะมันเป็น "มารยาททางสังคม"

- คำอวยพรวันเกิดจากคนที่ไม่ได้เจอกันบ่อยๆ ไม่ได้คุยกันบ่อยๆ เพื่อนเก่า เพื่อนที่ไม่สนิท มันทำให้รู้สึกดีอย่างเหลือเชื่อ

- คำอวยพรวันเกิดจากคนที่ไม่เคยทำให้เราเสียใจ เป็นสิ่งที่ทำให้มีความสุขที่สุด

- อย่าหวังจะเอาอะไรมากในวันเกิด...แล้วจะมีความสุข (เพราะแค่คำอวยพรจากใครซักคน ซักครั้ง ในวันนั้นก็จะทำให้รู้สึกดีได้แล้ว)

- อย่าลืม "ขอบคุณ" ทุกคนที่ยังนึกถึงวันเกิดของคุณ

- อย่าเอาชีวิตไปผูกติดไว้กับใคร อย่าหวังพึ่งหาใคร อย่าไปหวังอะไรในตัวใคร..นอกจากตัวเอง

- ดอกตะแบกริมไลท์..สวยโคตรๆ

 

 

 

ในวันที่ท้องฟ้าครื้มไปด้วยเมฆฝน

สายลมพัดเย็นสบายหอมกลิ่นดินกลิ่นหญ้าลอยมาจากที่ไกล

หยดน้ำเม็ดเล็กสีใสสวยไหลเอื่อยลงมาเม็ดแล้วเม็ดเล่า

 

..ทว่ากรุงเทพยังมีชีวิต..

เพราะเมื่อมองทะลุหยดน้ำใสที่เกาะตัวอยู่บนกระจก และทอดสายตาออกไปไกลเกินวัตถุบางใสที่กั้นโลกภายนอกกับตัวเราอยู่

รถราและผู้คนมากมายยังสัญจรไปมาฝ่าเม็ดฝนอยู่เบื้องล่าง

 

 

ฝนตกเดือนกุมภาพันธ์!!!!!!

 

 

 

 

โอ้ว จริงๆแล้ว จะบอกว่าบรรยากาศวันนี้มันเป็นใจ น่านอนกอดก่ายอิงแอบแนบชิดคนรักอยู่บน comfy sofa ซักตัวนึง พร้อมหนัง romantic comedy ดีๆซักเรื่อง

หืมมมมมมมมมม

คงจะดีไม่ใช่น้อย

 

 

 

น่าเสียดาย...ที่วันนี้ "วันจันทร์"

 

 

 

 

และที่น่าเสียดายยิ่งไปกว่านั้น...คือการไม่มี "คนรัก" ให้นอนหนุนต้ก -*-

 

 

 

 

ขณะนี้เวลา สิบสี่นาฬิกา เก้านาที

(เวลาที่ใครหลายคนยังนั่งอยู่ในออฟฟิศ...เออ รวมทั้งเราด้วยน่ะแหละ)

ขออู้งานนิดนึงน่ะ นะนะนะ
อย่างน้อยก็มีเหตุจูงใจว่า "บรรยากาศมันพาไป"

เพราะอากาศรอบตัวแบบนี้

มันน่าพักผ่อนมากกว่าทำงานเป็นไหนๆ

 

 

 

สรุปแล้ว..ไม่มีอะไร..

แค่มาบ่น

 

 

 

..ทะเลาะกันอีกแล้ว..

ไม่เข้าใจกันเลย

แต่อยู่ๆสายก็ตัดไปซะงั้น

ไม่รู้ว่าใครตัดสายใครกันแน่

แต่ที่แน่ๆ

คือไม่รู้ว่าต่อไปจะเป็นยังไง

 

ไม่รู้ว่า สรุปแล้ว เราเป็นคนที่ผิดใช่มั้ย?

เราเองหรอที่แปลกประหลาด?

เรารึเปล่า ที่คอยก่อปัญหาแบบนี้อยู่เรื่อยๆ?

 

ไม่ว่ากับคนไหนๆ ก็ต้องมีเรื่องแบบนี้ ก็ต้องลงเอยแบบนี้หรอ?

 

---------------------------------------

 

พอเศร้าแบบนี้

ก็ได้แต่คิดถึงคนที่เคยเป็นเหมือนพระอาทิตย์ของชั้น

 

วันนี้เธอจะไปตกอยู่ที่ไหนแล้วนะ พระอาทิตย์..

 

ชั้นเองที่เป็นคนไล่ให้เธอไป

และก็ชั้นอีกน่ะแหละ

ที่บอกกับพระอาทิตย์ว่าอยากจะขอลองใช้ชีวิตโดยที่ไม่มีเธอดูบ้าง

 

วันนี้..ตอนนี้.. เพิ่งเข้าใจว่ามันยากแค่ไหน

 

เธอที่เคยเป็นเหมือนหลักของชั้น เป็นแหล่งพลังงาน เป็นศูนย์กลาง เป็นแสงแดดอุ่นๆ

..วันนีที่ไม่มีเธอ และคงจะไม่กลับไปมองหาเธออีกแล้ว..

 

---------------------------------------

 

นอนไม่หลับ

เครียด

จะอ้วก

ไม่อยากนอนด้วย

อยากร้องไห้

ร้องไห้ๆๆๆๆๆๆ

แล้วปาดน้ำตามาเจอแต่เรื่องดีๆ

 

หรอ?

 

 

เหงาว่ะ

เซ็งด้วย

 

 

ทำไมเวลาให้ความสำคัญกับใครมากขึ้นๆ

ต้องกลับรู้สึกว่าเค้าให้ความสำคัญกับเราน้อยลงๆทุกทีเลย?

 

T_T

 

 

 

 

 

รู้สึกบ้างมั้ยทำไมเดี๋ยวนี้ เดินไม่ค่อยจูงมือ ไม่เชื่อถือในคำพูดกัน

 

 

..ว่าใจเราต้องการเค้ามั้ย

..หรือว่าใจยังคงโหยหา อยากกลับมา..เพื่อรักกันเหมือนเดิม

 

แค่ห่างกันดูให้เธอรู้ไว้ มันไม่ใช่เลิกกัน แค่ให้ถอยไปปร้บตัว

ถ้าหากยังมัวมาเจอซ้ำๆ ทำทุกวันเหมือนเดิม ยิ่งซ้ำเติมในรอยหมางกัน

 

---

 

เราว่า เราควรต่างคนต่างอยู่ซักพัก
พักใหญ่ๆเลย

 

รอดูหน่อยซิว่า
เราจะตายมั้ยถ้าไม่มีคุณ
หรือคุณจะตายมั้ยถ้าไม่มีเรา
(ซึ่งเราคิดว่าคุณคงไม่ตายหรอก)

หรือรอดูอีกซักหน่อย

ว่าถ้าหากเรามีคนใหม่ๆเข้ามาในชีวิต

คุณจะยังคงความสำคัญเป็นที่หนึ่งอยู่ต่อไปอีกมั้ย

 

"อย่าเพิ่งมาดึงเรากลับไปเลยนะคะ

ให้เราได้ใช้ชีวิตของตัวเอง

ให้เราได้เรียนรู้บ้างว่า ชีวิตเราที่ไม่มีคุณแล้ว จะเป็นยังไง"

 

:)

(ไม่ได้โกรธ ไม่ได้เกลียดคุณนะ แต่ทั้งหมดที่ทำไป เพราะต้องใจแข็งหน่อยเท่านั้นเอง)

 

 

 

 

ตอนนี้ แค่จะมีความคิดว่าจะไปชอบใครคนใหม่...ก็ไม่อยากจะคิดแล้ว

มันกลัวไปหมด

 

กลัวว่าจะชอบเค้ามากไป

กลัวว่าตัวเองจะจริงจังเกินไป

กลัวไปก่อน ว่าจะเจ็บอีกจริงๆ

ฯลฯ

สารพัดจะกลัว..

 

ทำให้ไม่อยากชอบใครอีกแล้ว

ไม่อยากต้องมานั่งคิดถึง หรือ รอ ใครอีกแล้ว

 

 

 

 

 

 

เมื่อไหร่นะที่จะเลิกคิดมาก เลิกกลัว เลิกเจ็บซะที ?

 

 

แน่ใจใช่ไหมว่าคือความรัก ?

ฉันนั้นคือความรัก

---ที่เธอไม่มีวันทอดทิ้งกันไป---

 

กลับไปคิดทบทวนอีกครั้ง คิดทบทวนอีกทีก่อนตัดสินใจ

ก่อนที่ทุกอย่างในหัวใจของฉันจะเป็นเธอ

 

บอกให้ฟังได้ไหม

ทำไมบอกตัวเองว่าใจของเธอนั้นรักฉัน

 

รู้มั้ยเมื่อมองสายตา

ทุกอย่างมันตรงข้ามกัน

 

ฉันเป็นคนที่เธอรักหรือเป็นความประทับใจ

บอกได้ไหมให้ฉันได้มั่นใจกว่านี้

 

แน่ใจใช่ไหมว่าคือความรัก

ฉันนั้นคือความรัก

ที่เธอไม่มีวันทอดทิ้งกันไป

 

กลับไปคิดทบทวนอีกครั้ง

คิดทบทวนอีกทีก่อนตัดสินใจ

ก่อนที่ทุกอย่างในหัวใจของฉันจะเป็นเธอ

 

 

 

 

-แน่ใจใช่ไหมว่ารัก/นาถ-

 

 

 

 

ถ้าสามารถรู้ได้ก่อนว่าคนที่กำลังเดินใกล้เข้ามาในหัวใจเราเค้าคิดยังไงกันแน่

มันก็คงจะดีนะ

อย่างน้อยก็จะได้แน่ใจได้ว่าจะโต้ตอบกับเค้ายังไง

 

 

ถ้าได้มั่นใจ

ว่าเค้ารักเราจริง

ก่อนที่เราจะรักเค้าหมดใจ

มันคงดีมากๆ

 

 

แต่มันทำไม่ได้เนี่ยสิ

ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่เป็นได้แบบนั้น

 

 

พอมารู้ตัวอีกที

ก็นอนจมน้ำตาตัวเองอยู่ในหลุมรักแล้ว

เฮ่อ..

 

 

 

*ถ้าได้เคยถามอะไรออกไปบ้าง วันนี้คงไม่เป็นอย่างนี้

 ถ้าจะโทษ..จะโทษตัวเองดีมั้ย ที่ปล่อยให้ทุกอย่างสายเกินไป

 ที่ยอมปล่อยให้หัวใจตัวเองกลายเป็นของเล่นของใครอีกคน

 ..สายเกินไปที่จะแก้ไขอะไรให้เหมือนเดิมแล้ว..

take my hand, touch my face

let me feel your embrace

 

let me see in your eyes

that you won't say goodbye

 

just tell me how you feel

i don't know what you're thinking anymore

 

and if you need me,

you'd kiss me then tell me how you feel

and if you want me,

you'd show me that your love is for real

and if you love me,

you'd hold me in your arms where i belong

 

so while i'm feeling strong

i'll sing you one last song

 

let me ask ..time has passed..

do you feel this could last?

 

if you don't ..why then stay?

take your wings fly away..

 

i love you way too much

 

one last song..

i sing for you like i always did

this time meant for real

i never come to you like this

expecting you to return my kiss

 

 

- One Laste Song/A1 -

 

 

..ชอบเพลงบัลลาดแบบนี้มาก..

ฟังแล้วอารมณ์โรแมนติกแบบผู้หญิงกลิ่นกุหลาบเข้าสิง

555

 

แต่เพลงนี้ ฟังดีๆแล้ว..เศร้ามากเหอะ

(ช่วงที่พิมพ์อยู่นี่ ก็เปิดวนไปวนมาอยู่ได้นะเนี่ย)

 

 

...

 

 

ความรัก

ถ้าสุดท้ายแล้ว ดูท่าจะไปไม่รอด

ต่อให้เสียดาย เสียใจ หรือผูกพันแค่ไหน

เราก็ต้องเสียสละ

ยอมให้มันตายจากไป

ใช่มั้ย?

 

เพราะถึงดึงดันที่จะขังความรักเอาไว้กับเราต่อไป

..ความรักก็คงไม่ต่างจากนกในกรง..

ความรักนั้นจะมีความสุขได้ยังไง

 

 

...

 

 

'i don't know what you're thinking anymore'

...

 เราเลือกที่จะไม่รับรู้อะไรเกี่ยวกับคุณอีกแล้ว

คนที่เราเคยเป็น เราก็ไม่ได้เป็นอีกแล้ว

อย่าหวัง ให้เราเหมือนเดิมอีกเลย

 

 

ถ้า ณ ตอนนั้น คุณยังต้องการให้เรายืนอยู่กับคุณจริง

ถ้า ณ ตอนนั้น คุณรักเราอย่างที่คุณบอกจริง

..คุณคงจะแสดงมันออกมาตั้งนานแล้ว..

ไม่ใช่เพิ่งมารู้สึกตัวเอาตอนนี้

 

 

คุณคิดหรอ

ว่าถ้าเรายังจะคบกันไปแบบนั้น

เราจะอยู่ด้วยกันไปได้ตลอด?

คุณคิดอย่างงั้นจริงๆหรอ?

 

 

ไม่มีทางหรอก..เพราะซักวัน เราก็ต้องฟิวส์ขาด

แล้วก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีก

แล้วถ้าเป็นอย่างงั้น

จะพยายามกันอีก ให้มันเหนื่อยเปล่าไปทำไม

 

 

ไปเหอะ ลืมเราไปก็ได้

เพราะเราก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ถึงจะรับมือกับคุณได้ดีกว่านี้

 

ไปอยู่กับคนที่เค้าดีกับคุณ รักคุณ พร้อมที่จะอยู่กับคุณ

ดีกว่ามาอยู่กับคนใจร้ายอย่างเราเป็นไหนๆ

 

 

เพราะเราจะไม่ยอมให้ตัวเองทำพลาดอีกเป็นครั้งที่ 2 หรอกนะ

และจากนี้ไป ถ้าเกิดอะไรขึ้น มันคงไม่ใช่เพราะเราไม่เคลียร์ หรือเราไม่พยายาม อีกแล้ว

ทั้งหมด มันจะเป็นเพราะคุณเป็นคนเริ่ม เป็นคนต้องการให้เป็นแบบนั้น

อย่าให้เราต้องพูดเลย ว่าเราเตือนคุณแล้ว..

 

 

 

 

(sad songs say so much *)

 

 

 

- - ร้องไห้ง่ายๆกับเรื่องเดิมๆ - - คนดีๆทำไมไม่รัก - - อ่อนไหว - - คบไม่ได้ - - น่าจะเข้าใจ - - คำถามที่ต้องตอบ

- - ปลายทาง - - เกิดมาแค่รักกัน - - จากคนรักเก่า - - ใจนึงก็รัก อีกใจก็เจ็บ - - must say goodbye

- - almost in love - - the long goodbye - - หมุนโลก - - ยืดเยื้อ - - เลิกแล้วต่อกัน - - แพ้กลางคืน. . .

 

 

 

ตอนนี้ เวลาหยิบ mp3 ขึ้นมาฟังเพลงทีไร ก็รู้สึกว่า playlist ของตัวเองตอนนี้ เป็น playlist ที่เศร้าที่สุดในโลก

 

หลายคนบอกเหมือนกันว่า เวลาเศร้าๆ พยายามอย่าเปิดวิทยุ อย่าฟังเพลง

แต่ตัวเราเองคิดว่า ถ้าให้เราอยู่เฉยๆ เราก็ยังคงเศร้าเหมือนเดิม

ถ้าให้เราหาอะไรทำ ตอนที่กำลังจะตั้งสมาธิทำอะไรนั้น เราก็กลับไปจดจ่อกับเรื่องเดิมอยู่ดี

 

แต่ถ้าเราฟังเพลง เราจะรู้สึกเหมือนเพลงพาเราเข้าไปในอีกโลกนึง

โลกที่สมองเรายังได้คิดนู่นคิดนี่บ้าง ไม่ใช่นั่ง blankๆ blurๆ ไปวันๆนึง

 

แต่ถ้าฟังแล้วเศร้าจริงๆ

เราก็คงจะกำลังพยายามเศร้า พยายามดิ่งจมลงไปให้ลึกที่สุดละมั้ง

 

..แต่ก็นั่นแหละ อย่างที่บอก..

เพลงเศร้าเนี่ย มันมีความหมาย และสามารถสื่อสารอะไรๆออกมาได้มากมายเหลือเกิน

 

อาจจะเป็นเพราะอย่างงี้มั้ง

เลยทำให้เราเลือกเพลงเศร้าเป็นเพื่อน

แทนที่จะนั่งพร่ำพรรณากับ "เพื่อนๆ" ที่มีชีวิตจริงๆ

 

บางที ก็รู้สึกว่าเพลงเศร้า เข้าใจเรามากกว่าคนจริงๆเยอะเลย

 

 

 

 

 

รู้ว่าครั้งนี้ เราต้องลุกขึ้นยืนด้วยตัวเอง

รู้ว่าครั้งนี้ เราจะหันกลับไปอีกไม่ได้แล้ว

 

รู้ แต่ ทรมาน..

 

กลัว - ไม่อยากที่จะร้องไห้อีกแล้ว

 

แต่

 

มันเศร้า - สับสน

ความรู้สึกที่มีตอนนี้

มันเหมือนมากจนแทบจะอาเจียนออกมา

 

 

 

 

อยู่คนเดียว

ใช้ชีวิตด้วยตัวเอง

จะต้องทำยังไงให้เข้มแข็งมากกว่านี้

จะอยู่ได้ยังไง?

 

 

 

ฉันไม่เคยมีเธอ ฉันไม่เคยมีใคร ฉันไม่มีหัวใจ ฉันมันรักใครไม่เป็น

ฉันไม่มีตัวตน ฉันไม่รู้ร้อนเย็น ฉันไม่มอง ไม่อยากแลเห็นสิ่งใด

คอยเตือนตัวเองอย่างนี้

เวลาอารมณ์อ่อนไหว เวลาเผชิญความเหงาที่โหดร้าย

ไม่ให้ยื่งเศร้าเมื่อขาดเธอ..

ฉันต้องไม่เป็นไร ขอแค่เพียงลืมเธอ

..ขอไม่เจอเธออยู่ในฝันอีกเลย..

 

 

การเปลี่ยนแปลง

บางทีก็ใช้ระยะเวลาเพียงชั่วพริบตาเดียว

แต่บางที

อาจใช้เวลานานหลายอายุคน..

 

 

ฉันไม่รู้หรอก

ว่าสำหรับเรื่องนี้ สำหรับฉัน สำหรับเธอแล้ว

มันต้องใช้เวลานานซักแค่ไหน ถึงจะเปลี่ยน

 

 

รู้แค่ว่า

ในเมื่อเธอไม่เปลี่ยน

ฉันจะไม่ขอให้เธอเปลี่ยน

แต่ในเมื่อฉันอยู่อย่างเดิมไม่ได้

ฉันก็คงต้องเปลี่ยน

 

 

สิ่งที่ฉันต้องการตอนนี้ คือ ช่องว่าง และ เวลา

แต่บอกไม่ได้หรอกนะ ว่ามากแค่ไหน

แต่ถ้าเธอยอมที่จะลงทุนกับตัวฉัน

ซักวัน ฉันคงกลับไปให้คำตอบ ให้ผลกำไรแบบที่เธอต้องการได้

 

 

แต่ถ้า...เธอยังยืนยันจะขังฉันไว้ด้วยคำว่า "รัก" ของเธอ

ฉันก็ไม่อาจเปลี่ยนไปได้อย่างที่เธอต้องการ

และอีกหน่อย ฉันคงไม่เหลือความรู้สึกอะไรให้เธอ..แม้แต่ความรู้สึกที่เธอต้องการให้มีก็ตาม

 

 

 

ปล่อยฉันไปเถอะ

..ยืนอยู่ตรงนี้ไม่ไหวแล้ว..

 

 

..จุดสมดุลย์ของความรักอยู่ตรงไหน?..

 

 

แล้วทำไม คน 2 คนที่รักกัน มักทำร้ายกันและกันอยู่เสมอ?

 

ถ้าเรารักกัน เราต้องแคร์และพยายามดูแลความรู้สึกของกันเป็นอย่างดี ไม่ใช่หรอ?

 

 

 

เมื่อวาน มีเรื่องไม่เข้าใจกันอีกแล้ว..

สุดท้ายก็ลงเอยด้วยการเสียความรู้สึก น้ำตา ความรู้สึกผิด ความรู้สึกย่ำแย่ สัญญาลมปาก และการหลอกตัวเอง เหมือนเดิม

 

 

 

บางทีเราก็แอบเชื่ออยู่ในใจลึกๆนะ

ว่า "ความรัก" ที่คุณพูดน่ะ มีอยู่จริง

 

 

คุณบอกว่า ว่าเราดูถูกความรักของคุณมากเกินไป

คุณถาม ว่าตลอดเวลา 7 ปีที่ผ่านมา คุณไม่เคยทำให้เรารู้สึกเลยหรอว่า คุณรักเรา..

 

 

..เราไม่เคยจะดูถูกความรักที่คุณให้..

..และไม่ใช่ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเราจะไม่รู้เลยว่าคุณรักเรา..

 

 

แต่เราไม่แน่ใจว่ามันมีอยู่จริงรึเปล่า?

 

แต่เราไม่รู้ว่าคุณรักเรามากแค่ไหน?

 

 

 

เรารับรู้ถึงความรักของคุณนะ

หากแต่เราแทบะจะไม่สามารถสัมผัสถึงมันได้เลย..

 

 

 

 

อาจจะเป็นแค่เพียงวันเดียวที่ได้ใช้เวลากับเธอ

อาจเป็นนาทีเดียวที่ใกล้ชิดเธอ ก็พร้อมจะแลกทุกอย่าง

ไม่เป็นไรถ้าในวันนึงจะเหงาเดียวดายอย่างเดิมอีกครั้ง

ไม่เคยกลัวตัวเองจะต้องผิดหวัง หากฉันได้อยู่กับเธอ

 

ต่อให้มันเป็นความรักที่ไม่ยาวนาน

ต่อให้มันเป็นเพียงฝันเพียงชั่วคืน

ตื่นพรุ่งนี้อาจไม่มีเธอ

- ชีวิตก็คุ้มแล้ว -

แม้ต้องเสียอะไร แต่ใจบอกว่าพร้อม "รักเธอ"

 

เมื่อมีเธอแค่เพียงคนเดียว ที่ได้คบได้คุยถูกใจ

เมื่อเป็นเธอคนเดียว ที่เสียงหัวใจบอกเลยว่ายอมทุกอย่าง

 

ไม่เป็นไรถ้าในวันนึงจะเหงาเดียวดายอย่างเดิมอีกครั้ง

ไม่เคยกลัวตัวเองจะต้องผิดหวัง หากฉันได้อยู่กับเธอ..

 

ต่อให้มันเป็นความรักที่ไม่ยาวนาน

ต่อให้มันเป็นเพียงฝันเพียงชั่วคืน

ตื่นพรุ่งนี้อาจไม่มีเธอ ชีวิตก็คุ้มแล้ว

ไม่หวังอะไรซักอย่าง

แค่ขอยืนยันทำตามหัวใจ..

 

ตื่นพรุ่งนี้อาจไม่มีเธอ ชีวิตก็คุ้มแล้ว

ไม่หวังอะไรซักอย่าง จะขอทำตามหัวใจ..รักเธอ..

 

 

 

อืมม

ไม่ได้ตั้งใจจะอยู่ในอารมณ์แบบนี้

แต่อยู่ๆก็นึกถึงเพลงนี้ขึ้นมา

และประกอบกับอะไรต่อมิอะไรอีกหลายอย่าง..

พอได้ยินเพลงนี้ลอยมาตามลม

..น้ำตามันก็ล้นออกมาจนได้

 

สงสัยว่า

ถ้าทำแบบนี้ มันคุ้มแล้วจริงๆหรอ?

 

 

" Last night i tried every way i could..not to be jealous or turn cold..when you pick up the phone.

i'm trying..trying..to love you quietly, in the way that you allow me to. "

 

 

คนเรา เลือกที่จะจำ และ ไม่จำ อะไรได้มั้ย?

 

มันน่าจะดี

ถ้าเราสามารถลบความทรงจำที่เราไม่ใช้แล้ว ที่เราไม่ต้องการ ออกจากสมองเราไปได้

เหมือนกับที่เราทำกับไฟล์บนคอมพิวเตอร์

 

 

อะไรที่เรายังใช้อยู่ ยังอยากจะเก็บไว้ ก็ไม่ต้องลบมัน

แบบนี้

เราจะได้ยังมีที่ว่างในหัวเรา ไว้จดจำนู่นนี่อีกเยอะๆ

แถมความทรงจำที่เหลืออยู่ ก็มีแต่เรื่องดีๆทั้งนั้น

 

 

 

 

แต่เท่าที่เห็น มันกลับเป็นไปในทางตรงกันข้าม

 

 

คนเรามีความเป็นไปได้ที่จะจดจำเรื่องร้ายๆได้ง่าย และ มากกว่าเรื่องดีๆหลายเท่านัก

..บางทีตัวเองอาจจะบอกว่าจำไม่ได้

แต่ลึกลงไปในจิตใต้สำนึก เรื่องร้ายพวกนั้นก็ยังคงอยู่

และทำให้เกิดความกลัว ความลังเลใจอย่างไม่รู้สาเหตุ

 

 

ส่วนเรื่องดีน่ะเหรอ..

ก็ลองนึกดูสิ

..เวลาคนเราเจอเรื่องร้ายๆในชีวิต ก็มักจะพร่ำพูด ว่าตัวเองเกิดมาโชคร้ายแค่ไหน ที่เจอแต่เรื่องร้ายๆ

ไม่มีใครหรอกที่จะพูดว่า นี่มันก็เป็นแค่อีก 1 เรื่องร้ายในชีวิต วันอื่นๆของพวกเค้าดีจะตาย..

 

 

ทั้งที่จริงๆแล้ว ทุกคนก็มีทั้งวันที่ดี และไม่ดีเหมือนกันน่ะแหละ

 

 

 

 

นอกจากนั้น

เวลาที่เราอยากจะลืมเรื่องร้ายๆที่เกิดขึ้นกับเรา

เราก็มักจะบอกกับตัวเองว่าให้ลืม..

 

 

แต่การทำแบบนั้น

มันยิ่งเป็นเหมือนการย้ำ ซ้ำเติมให้ตัวเองคิดถึงแต่เรื่องนั้น คิดถึงแต่ว่าต้องลืมเรื่องนั้นให้ได้

..กว่าจะรู้ตัวอีกที

เราก็ได้ทำร้ายตัวเองไปแล้ว

 

 

 

 

 

"แต่ก่อนมีเธอใกล้ๆสุขใจแค่ไหน

แต่ก่อนรักกันยังไง เธอกับฉันพบกันที่ไหน

ถ้าหากเค้าถามว่ารักเธอมากแค่ไหน

นั่นคือสิ่งที่ฉันอยากตอบ

วันที่เธอเลิกไป..ฉันไม่อยากจำ.."

 

 

 

..วันที่เธอบอกชั้นว่า "รัก"

เค้า

 

ชั้นไม่อยากจำ..

 

 

เมื่อคืน

ฝันว่าอยู่ดีๆ ก็มีคนมาแย่งเอาของที่เราอยากได้ และ กำลังจะเอื้อมมือไปคว้า..ไปต่อหน้าต่อตา

..แล้วก็หงุดหงิดจนตื่นขึ้นมา..

 

 

ตอนบ่ายๆ หลับไป ก็ฝันคล้ายๆกันอีก

ฝันว่าโดนแย่งของที่รักไป หงุดหงิด แล้วก็ตื่นมาเหมือนเดิม

 

 

แล้วก็พยายามนอนต่อ

แต่ก็ฝันว่าโดนแย่งของไปอีก แล้วก็อารมณ์เสีย ตื่นขึ้นมาอีก

 

 

คราวนี้ไม่นอนละ..

แต่หงุดหงิด

จะนอนก็นอนไม่ได้

 

 

หรือว่าจะหมกมุ่นกับ "ของ" ที่ควรจะเป็นของเรา มากเกินไป?

 

 

 

 

 

ความจริง (ที่แสนจะโหดร้าย)

มักวิ่งเข้ามาชน..

ในเวลาที่เราเตรียมรับมือกับมันน้อยที่สุด

 

 

ผล น่ะหรอ

 

 

เหมือนสมองแฮงค์

และชัทดาวน์ลงไปอย่างอัตโนมัติ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

..ไม่รู้ว่าจะต้องทำไง

ไม่รู้ว่าควรจะต้องรู้สึกยังไง

ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แล้วหวังจะให้ชั้นพูดอะไรล่ะ?

อยากได้ยินอะไรจากชั้น?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คำปลอบใจมั้ย?

คำให้กำลังใจรึเปล่า?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอโทษนะ

ที่พูดออกไป

พูดไปแต่ปาก

เพราะใจมันชาไปหมดแล้ว.

 

ชั้นอยากถามเธอได้ไหม..ถามเธอเรื่องของหัวใจ

ว่าเธอจะรู้ได้อย่างไร ถ้าใครสักคนกำลังรักเธอ

 

ถ้าหากเค้านั้นมองมา..สายตาบอกว่าชอบเธอ

เค้าห่วงใยเธอเสมอ และอยู่กับเธอไม่ห่างไปไหน

 

ถ้าเค้าทำเหมือนเธอเป็นเช่นคนพิเศษ ที่ดีที่สุดในหัวใจ

 

แค่อยากแน่ใจว่าชั้นทำถูกแล้ว

แค่อยากให้เธอน่ะได้รู้ความนัย

แค่อยากให้เธอรู้ว่ารักเธอแค่ไหน

ก็อยากให้เธอรู้..

 

 

ถ้าชั้นทำเหมือนเธอเป็นเช่นคนพิเศษ ที่ดีที่สุดในหัวใจ

ผู้หญิงบอกรักเธอแบบนี้ได้รึเปล่า? และเธอจะรู้สึกเช่นไร?

 

แค่อยากแน่ใจว่าชั้นทำถูกแล้ว

แค่อยากให้เธอน่ะได้รู้ความนัย

แค่อยากให้เธอรู้ว่ารักเธอแค่ไหน ..ก็อยากให้เธอรู้ว่ารักเธอ..

 

 

 

 

 

..สำหรับวันดีๆ..

 

 

อยากให้มีแต่ช่วงเวลาดีๆแบบนี้ในชีวิต

เจอแต่คนดีๆ มีของกินอร่อยๆ

ได้ทำแอคทิวิตี้สนุกๆ มีชีวิตชีวา

 

 

ทำให้ชีวิตเรา สดชื่น ขึ้นเยอะเลย

 

 

 

แต่สิ่งที่อยากทำมากที่สุดตอนนี้ คือ

..หาเงินได้เยอะๆ..

 

 

หุๆๆ

:)